Een laatste groet

Een week geleden kwamen we weer thuis. Naar de plek waar we zo naar verlangden.
Hoe graag we ook naar huis wouden, we hadden het niet op deze manier gewild.
Niet zonder Jolan, niet zonder onze grote draak. Het is stil.

Nu een week na die tijd, vinden we tijd en kracht voor een laatste blog.
Een blog met een dank jullie wel. Voor iedereen die de afgelopen tijd ons heeft gesteund. Een dank jullie wel voor iedereen die samen met ons hebben gehoopt op een andere afloop. Een dank jullie wel voor alle mooie acties die voor Jolan zijn gehouden. Een bedankje voor alle kaarten die we hebben ontvangen.
We kunnen niet verwoorden hoeveel steun en kracht we uit die dingen hebben gehaald. En hoewel we nooit op reacties hebben gereageerd hier op de blog, hebben we ze altijd gelezen. En ze waren een warm welkom.

Vrijdag hebben we Jolan zijn laatste eer bewezen.
Een te klein kistje die er niet had moeten staan. Een foto zoals hij had moeten zijn, gezond en wel. De ketting over de kist die veel te lang is voor een 3 jarige peuter.
Fleurig waren de boeketten, precies zoals Jolan. Fleurig was de kleding die mensen droegen waar we om gevraagd hadden, precies zoals Jolan. Passend was de muziek, waar Jolan ook zo van hield.

Het valt me zwaar om het volgende te typen...
Zaterdag 17 Oktober...
Ik ben Utrecht centrum in geweest met een vriendin. Jolan had een slechte nacht gehad en hij was moe. Hij heeft het grootste deel van de dag geslapen.
Frank kwam geregeld kijken, maar Jolan sliep veel. De artsen waren niet super bezorgd, Jolan had er vele malen slechter bij gelegen.
En toen rond 17 uur. De artsen waren wat met de beademing bezig, omdat deze niet helemaal lekker liep. En voor Frank het goed besefte waren ze plotseling bezig met reanimeren en kwamen er een hoop personeel binnen stuiven.
Maar het mocht niet baten.
5/10 minuten later kwam ik terug. In de wetenschap dat ik mijn grote draak kwijt was.
Hij lag erbij als Jolan. Geen slangetjes, geen beademing. Hij was mijn Jolan. Hij kon elk moment zijn ogen open doen..... maar dat gebeurde niet. Nooit meer.
 

En nu zijn we thuis. Met ons drieën.
Met de grote draak in ons hart. Voor altijd in ons hart en waarschijnlijk ook bij vele anderen.

Ik hoef nu niet meer te zeggen, we houden jullie op de hoogte.
Maar ik zeg wel voor een laatste keer: bedankt.

 

Frank, Alja en Tristam.

Reacties

No Avatar
Nies Jordaans (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 13:11

Ik wens jullie en alle nabestaanden heel veel sterkte en liefde . Mooi sterretje aan de hemel Jolan rust zacht .

No Avatar
Anja van Duren (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 13:16

Langs deze weg wil ik jullie alle kracht toewensen die jullie de komend periode hard nodig zullen zijn!
Wat knap, dat jullie dit voor iedereen die jullie een warm hart toedragen hebben gedeeld.
Sterkte gewenst met dit grote verlies.

No Avatar
Familie Nieuwlaats (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 14:06

Lieve Frank, Alja en Tristam

Wat ontzettend heftig. Na zo'n een lage tijd IC. Hij was zo goed bergopwaarts aan het gaan een dan toch ineens. ... heftig. Heel erg heftig voor jullie. We willen jullie nogmaals sterkte wensen. Door de herinneringen zal Jolan altijd blijven bestaan. Hij heeft het mooiste plekje van jullie hart gekregen.

Warme groeten
Joost, Jolanda, Thijmen en Pepijn

No Avatar
Irma verkuil (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 14:13

Gecondoleerd met dit afschuwelijke verlies.
Helaas konden wij er niet bij zijn. :/
We hebben wel steeds intens met jullie meegeleefd op een afstandje, levend tussen hoop en vrees. Alleen wil je niet dat je ergste vrees de waarheid wordt ..... voor jezelf is dat ook beeld wat niet in je hoofd past.
Pas zaten we ons nog af te vragen wat voor een knuffel ik zou maken voor de beide jongens voor Sinterklaas ....
Als jullie het op prijs stellen haak ik als nog wat voor Tristam.

Met vriendelijk groet Peter en Irma (Sloot-Verkuil)

No Avatar
Henny Mastenbroek (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 14:43

Lieve mensen
Wat heb ik met jullie meegeleden en gebeden.
Hoop dat jullie kracht vinden in de herinneringen om verder te gaan met jullie leven.
Ik zal Jolan nooit meer vergeten.
Ik wil jullie voor de allerlaatste keer heel veel sterkte wensen.
XXX

No Avatar
Hilja Klaver (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 15:31

Niet te bevatten. Nog zo jong. Ik wens jullie heel veel sterkte met dit grote verlies.

No Avatar
Peter Gerits (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 18:12

Beste Alja, Frank en Tristam.

Ik ken jullie niet en jullie mij waarschijnlijk ook niet. Jullie verhaal lezend werd ik er heel diep door getroffen.
Ik wil jullie heel veel sterkte toewens bij het dragen van het verlies, het leed zal na een poosje dragelijker worden, maar altijd aanwezig blijven.

Het eninge dat ik als troost mee kan geven is, dat Jolan geen pijn meer heeft of kan hebben, echter wel de nabestaanden en vrienden die hem goed hebben gekend.

Groet en nogmaals sterkte,
Peter.

No Avatar
Anita Grelling (niet gecontroleerd) on 25 oktober, 2015 - 21:25

Alja, Frank en tristam. Jeetje.. hier zijn geen woorden voor.. Gecondoleerd met het verlies van jullie klein mannetje, jullie draakje zoals ik lees. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe met jullie 3en en de mensen om jullie heen.

No Avatar
Een lezer van j... (niet gecontroleerd) on 26 oktober, 2015 - 21:40

Achter elke traan van verdriet
Schuilt een glimlach van herinnering
Heel veel sterkte met dit zware verlies. Hij heeft een indruk achtergelaten die wij niet zullen vergeten door jullie blog. Meer dan 100 dagen op de IC en maar blijven knokken. Dat zegt ook wat over jullie als ouders en broertje, waar hij bij wilde zijn tot de allerlaatste druppel kracht. Wat een topper was Jolan, en wat een toppers zijn jullie drie ! Diep respect

No Avatar
Sietske de Vries (niet gecontroleerd) on 31 oktober, 2015 - 17:30

Zijdelings heb ik de afgelopen tijden meegekregen wat er gebeurde met Jolan. Mooie acties voor n hopelijk mooie toekomst. En toen t bericht dat hij er niet meer is....wauw. ik ken jullie niet en Jolan ook niet. Maar ik denk elke dag aan jullie! Mijn dochter van bijna 2 loopt de hele dag met haar lievelingsknuffel. En vaak heb ik die ook op de arm...oppakken, meesjouwen, mijn dochter eraan helpen herinneren dat ze m niet vergeet!.... " pak jij konijn? "...... op de fotos die ik van Jolan zie, zie ik dezelfde knuffel...dus ook jullie zullen het vaak in de hand hebben gehad....als ik nu naar het konijn (of is t toch n haas?) Kijk denk ik aan mijn geluk. Tot nu toe 2 gezonde kindjes...en denk ik aan jullie. Zo'n 10 km verderop (veendam woon ik) en n verdriet wat n ander niet eens in kan denken! Afschuwelijk! Ontzettend veel sterkte en kracht om dit veel te grote verlies een plek te geven.

Volg ons op:

             

Gedoneerd

Op dit moment, 14 september 2015 staat de teller op:

 0 0 0 6 7 0 3 6

Er is een CD te bestellen, geschreven en gezongen door Sinus Schuiling. Om te bestellen klik op de afbeelding.