Twee dagen na vaders vertelt

Het is nog steeds moeilijk om woorden voor de blog te vinden.
Vanmiddag een start gemaakt, maar toch kwam het er niet van om een post te maken. Als ik zoals gewoonlijk de feiten benoem, klinkt het namelijk alsof we de goede kant op gaan. En dat gaan we niet. Hoewel we ook niet achterwaarts rennen. We dobberen een beetje rond op een grote vijver. Soms een beetje voorwaarts, soms een beetje achterwaarts... We zijn net zover als we eergisteren waren. Tenminste, zo voelt het voor Frank en mij.

Het is niet dat we aan Jolan's sterfbed staan... of wel... we weten het om eerlijk te zijn echt niet. Net zomin als de artsen weten wat er aan de hand is en wat de prognose voor Jolan is.
Gezien de waarden van de lever, zeggen ze dat het aflopende zaak is. Dat de lever begint met falen en er ook al andere organen zijn die tekenen van haperingen vertonen... Maar aan de andere kant... Frank en ik houden de monitoren bijna net zo lang in de gaten als we naar Jolan kijken. Je ogen gaan toch telkens naar die cijfers toe. Wat doet zijn hart? Hoe snel ademt hij? Hoe gaat zijn bloeddruk nu? Geeft hij zelf aanzet met ademen of doet ze machine het voor hem. Hoe is zijn zuurstof en de 'vulling' in de aderen...
En als we die monitoren bekijken hebben we het idee dat Jolan sterker wordt. Hij doet het sinds vanochtend al niet meer op bloeddrukverhogers, zijn hartslag is soms aan de lage kant maar dan reageert hij ook niet aan ons en is hij minder aan de oppervlakte, hij neemt zeer geregeld zelf de aanzet met ademen. Hij heeft momenten dat hij sterker en dieper lijkt te ademen dan een paar dagen geleden. Zijn hartslag herstelt zichzelf ook weer, zonder medicijnen. En hij heeft nog wel medicijnen die zijn hartslag wat verlagen. Zijn infectiewaarden zijn nog altijd aan het dalen...
Daar in tegen zijn zijn leverwaarden weer slechter geworden. Hoewel ze ook daarin ook nog altijd wel 'goede' cijfers zien want de lever maakt niet alleen afvalstoffen aan. En deze goede stoffen zitten ook nog steeds in het bloed. Dus de lever doet het nog wel, maar hij doet het niet voldoende lijkt het...

We weten niet waar we staan.
We weten niet wat er aan de hand is
We weten niet wat de prognose is.
We weten niet of we hier uit komen met ons vieren.
We weten niet als we er uit komen, hoe we er uitkomen.
Wat we wel weten is dat het kritiek is. Heel heel heel erg kritiek. En dat Jolan keihard aan het vechten is voor zijn leven.

Het kan dat de lever moe is door de vele medicatie.
Het kan zijn dat de lever faalt.
Het kan zijn dat er druk in de hersenen is die dit veroorzaakt.
Het kan zijn dat er toch een blokkade zit.
Het kan zijn dat zijn lichaam zichzelf nu kapot maakt.
Het kan zijn dat we er met tijd bovenop komen.
Het kan zijn dat we onze grote draak binnenkort los moeten laten.

Even leken we de goede kant op te gaan.
En nu weten we het gewoon niet. Niemand eigenlijk.
We houden er rekening mee dat we afscheid moeten nemen, maar om heel eerlijk te zijn... Ik denk zelf... dat ALS we tijd hebben, we hier door heen komen. Maar ik weet niet zeker of zijn lichaam wel die tijd heeft.
Goed nieuws is wel dat de artsen niet zijn uitgekeken. Ze blijven ook nog zoeken wat de oorzaak is en wat ze er eventueel aan kunnen doen. Hun geven de moed ook nog niet op en Jolan staat hoog op de agenda van vele dokters op dit moment en dat biedt ons ook weer hoop.

Maar we moeten eerlijk zijn. De kans dat we Jolan mee naar huis kunnen nemen is klein.
Niet onmogelijk, maar wel klein.
Laten we met ons allen hopen dat het kwartje de goede kant op gaat vallen.

We houden jullie op de hoogte.
Maar ook nu geldt weer: vergeef ons als de blog niet nauwkeurig wordt bijgewerkt momenteel. Dit hoeft niet direct het slechtste te betekenen. Het zijn extreem lange en extreem vermoeiende dagen voor ons. En helaas voor jullie staat de blog bijwerken niet extreem hoog op ons lijstje.

Reacties

No Avatar
Nynke (niet gecontroleerd) on 18 juli, 2015 - 20:15

Groot gelijk, de rest van de wereld komt later wel weer. Het enige dat nu telt is er zijn voor jullie kereltjes en voor elkaar. Een dikke knuffel!

No Avatar
Margriet (niet gecontroleerd) on 18 juli, 2015 - 20:15

Lieve mensen, lieve Jolan,we denken aan jullie en hopen dat het goede kant op gaat.
Dikke knuffel van ons allemaal. liefs Richard,Margriet,John en Erwin

No Avatar
Fam. Burger (niet gecontroleerd) on 18 juli, 2015 - 23:41

Lieve Jolan, lieve Alya, lieve Frank, lieve Fam. Sienot,
Heel veel kracht van hieruit!, al helpt het maar een klein beetje!!
We denken aan jullie❤️
Erno - Margriet - Bram en Marit

No Avatar
Tonny Evers (niet gecontroleerd) on 18 juli, 2015 - 23:49

Ik kan me voorstellen dat dit jullie sloopt. Het niet weten welke kant het op gaat en wat je kunt doen maakt je zo machteloos. Ik wens jullie heel veel sterkte.

No Avatar
Marielle (niet gecontroleerd) on 19 juli, 2015 - 12:52

lieve mensen, elke dag denken wij aan jullie en hopen we positief nieuws te lezen. wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht toe. liefs Marielle, Patrick, Levi en Tijn

No Avatar
Evy (niet gecontroleerd) on 19 juli, 2015 - 20:00

Hier wordt ook elke dag aan jullie gedacht. Weet niet echt goed wat te zeggen. Enkel dat we jullue enorm veel sterkte toewensen.

Evy

Volg ons op:

             

Gedoneerd

Op dit moment, 14 september 2015 staat de teller op:

 0 0 0 6 7 0 3 6

Er is een CD te bestellen, geschreven en gezongen door Sinus Schuiling. Om te bestellen klik op de afbeelding.