Blij moment

Gisteren was een bijzondere dag voor ons.
Ik heb Jolan voor het eerst in ongeveer zes weken tijd weer in mijn armen gehad. Toen de verpleegkundige Jolan in mijn armen legde, had ik het gevoel opnieuw moeder te worden. Het was zo fijn om je kind weer in je armen te hebben. Daar hoort je kind als hij ziek is. Veilig in mama's armen.

Het was mogelijk, omdat Jolan tijdelijk van de dialyse is. Hij blijft zo mooi stabiel in zijn waarden dat ze zijn nieren een push wouden geven om de draad weer volledig op te pakken. En dit kon het beste als Jolan van de dialyse ging. Met behulp van plasmedicatie zijn ze zijn nieren nu aan het stimuleren en hij doet het bovenverwachting. De intensivist had eigenlijk gedacht dat Jolan nog voor de nacht viel weer aan de dialyse moest, maar hij doet het bovenverwachting goed. Het is niet super, hij plast minder uit dan wat er in komt. Maar hij doet het beter dan verwacht en ze hebben hem vandaag dan ook nog niet aan de dialyse terug gelegd wat wel de bedoeling was om te gaan doen. En met dat nieuws zijn we natuurlijk heel blij. Jolan doet het altijd net even iets anders dan de artsen denken dat hij het doet. Maar we verwachten wel dat Jolan morgen weer aan de dialyse komt, omdat hij toch wat vocht aanboord houdt.
 

Beetje bij beetje wordt Jolan steeds helderder en dan geeft ons een beter contact met hem. Zo kunnen we hem steeds een beetje beter helpen in wat hij graag wil. Hij schudt nee, knikt ja en probeert soms een beetje te praten. Ook begint hij zijn armen en benen steeds vaker wat te bewegen. Waar hij eergisteren nog vooral spelletje spelen (op tablet) aanwees, wijst hij nu af en toe ook wat anders aan. Frank en ik kunnen soms zonder veel moeite even weg zonder dat Jolan het eng vind. Hij krijgt vertrouwen dat we niet wegblijven. Of misschien wordt zijn tijdbesef wat beter nu hij minder gesedeerd is. Wie zal het zeggen. Het is soms moeilijk pijlen wat er in dat koppie rond gaat.
Elke dag is Jolan wel 2 tot 3 keer van de beademing af. En dit gaat hartstikke goed. We zijn trots op hem. Hij doet het echt super goed. Zijn behulpzaamheid vertederen de zusters, die al met hem wegliepen. En nu nog meer.
Nog even en de zusters gaan het jammer vinden als we van de IC af mogen. Daar is nog geen zicht ophoor, maar de afgelopen dagen vinden Frank en ik wel dat Jolan vooruit is gesprongen, niet meer gelopen. Heel anders dan vorige week of de weken daarvoor.
Jolan heeft vandaag ook voor het eerst recht(er) op gezeten. Ik denk dat hij dat wel fijn vond, hoewel hij vlak daarna ook in slaap viel.
Hij ligt ook vaak op zijn zij, precies zoals thuis. Het is heerlijk om te zien dat hij die houding toch het fijnste vind en dat dat nu weer terug komt.

Zijn infectiewaarden waren gisteren gestegen, maar vandaag weer gedaalt tot onder de 100. Zijn bilirubine waarde is ook alweer twee dagen achtereen gedaald en de overige leverwaarden zijn vandaag weer gedaald.
Al met al zijn we niet ontevreden over hoe Jolan het doet. Voorzichtig, heel voorzichtig durfen we te fluisteren dat we een stijgende lijn zien. Nu hopen we uit alle macht dat we deze lijn blijven behouden.

We houden jullie op de hoogte!

Reacties

No Avatar
margriet (niet gecontroleerd) on 10 augustus, 2015 - 08:06

Hallo Familie Sienot ,

Wat fijn te lezen dat het beter gaat met Jolan! Toppertje!!
Natuurlijk blijven jullie voorzichtig maar wat fijn dat het beter lijkt te gaan.
We denken aan jullie.Dikke knuff voor Jolan.

Groetjes van Familie van der Schuur

No Avatar
Pascal siekman (niet gecontroleerd) on 10 augustus, 2015 - 10:34

Het onderwerp zegt het al we houden de blog goed in de gaten. Als vrienden van je broer willen we toch graag weten hoe het gaat. Groet en sterkte Pascal.

Volg ons op:

             

Gedoneerd

Op dit moment, 14 september 2015 staat de teller op:

 0 0 0 6 7 0 3 6

Er is een CD te bestellen, geschreven en gezongen door Sinus Schuiling. Om te bestellen klik op de afbeelding.